Gdzie leży Old Man of Storr?
Old Man of Storr leży na półwyspie Trotternish, w północnej części wyspy Skye w Szkocji. To skalna iglica widoczna z drogi, położona w pobliżu klifów góry The Storr, która ma 719 metrów wysokości. Od wschodu góra ma stromą, skalistą ścianę nad cieśniną Sound of Raasay, a od zachodu łagodniejsze, trawiaste zbocza. Ten kontrast widać dobrze z każdej strony, bo góra nie jest jednolitym masywem, lecz serią skalnych form. Miejsce jest częścią większego obszaru geologicznie ciekawego, który ciągnie się wzdłuż półwyspu. Trotternish jest największym i najczęściej odwiedzanym półwyspem wyspy, więc warto od razu zaplanować, ile czasu poświęcisz na tę część wyjazdu. Ogólny przegląd atrakcji na wyspie Skye pomaga ułożyć cały dzień, zanim zdecydujesz, co zobaczysz w pierwszej kolejności.

Jak wygląda szlak na Old Man of Storr?
Dobrze wytyczona ścieżka odchodzi od drogi A855, tuż na północ od jeziora Loch Leathan. Prowadzi przez teren po dawnej plantacji iglastej, gdzie drzewa wycięto, więc widoki otwierają się stopniowo. Większość odwiedzających po prostu spaceruje po Sanctuary i podziwia iglice oraz wschodnie klify góry. Piesi, którzy chcą wejść na szczyt, idą pod klifami na północ od północnego krańca Sanctuary. Za prowizorycznym przejściem przez ogrodzenie jest krótki, stromy odcinek luźnych skał. Zalecana trasa prowadzi na północny zachód do Coire Scamadal, około 1 kilometra na północ od szczytu, a potem wraca na południe po północnej stronie, wspinając się ku szczytowi. Widoczne przerwy w klifach wyglądają jak skróty, ale są strome i mogą nie skracać czasu ani nie być bezpieczne. Alternatywa z lekkim wspinaniem idzie krawędzią klifów zwróconych na południowy wschód. Drugi szlak zaczyna się 500 metrów na południowy zachód od parkingu i prowadzi na północny zachód do Bealach Beag, około 1 kilometra na południowy zachód od szczytu, wzdłuż strumienia przecinającego klify.
Ile czasu zajmuje wyprawa na Old Man of Storr?
Czas zależy od wybranego wariantu, tempa i przerw na zdjęcia. Samo podejście pod iglicę i spacer po Sanctuary to krótka wizyta, bo większość osób tylko tam chodzi i wraca tą samą drogą. Wejście na szczyt wymaga już więcej czasu, bo trasa idzie stromo, trzeba omijać klify i czasem zwolnić przy luźnych skałach. Wariant wzdłuż strumienia też wymaga uwagi, bo jego stromy fragment jest śliski. Storr jest często częścią znacznie dłuższej wyprawy wzdłuż całego osuwiska Trotternish, więc jeśli masz więcej czasu, możesz połączyć kilka odcinków. Przy planowaniu jednego dnia wybierz wariant dopasowany do tempa całej grupy, a nie do najszybszej osoby. Różnica między wariantami jest duża, więc nie planuj czasu na podstawie jednego z nich.
Gdzie zaparkować i ile kosztuje parking?
Przy początku szlaku jest parking, od którego zaczyna się wariant prowadzący wzdłuż strumienia. Parking jest płatny, a jego aktualną stawkę podaje oficjalna strona obiektu albo kasa na miejscu. W sezonie letnim miejsc może brakować, więc lepiej przyjechać wcześnie rano, zanim zajmą je pierwsze grupy. Jeśli nie masz samochodu, wygodną bazą jest Portree, główna miejscowość wyspy z zakwaterowaniem i zapleczem usługowym. Stamtąd na Trotternish dojeżdża się autobusami jadącymi wzdłuż wybrzeża, a z Portree łatwo też zrobić zakupy przed wyjściem w góry. Rozkład autobusów zmienia się, więc aktualny sprawdź w rozkładzie jazdy na oficjalnej stronie przewoźnika. Zaplanuj powrót z zapasem czasu, bo ostatni kurs może odjeżdżać wcześniej, niż zakładasz.
Jaka pora roku i pogoda są najlepsze na szlak?
Ogólnie w Wielkiej Brytanii zimą, wiosną i jesienią jest wilgotno i chłodno, z częstym zachmurzeniem. Lato jest suchsze i cieplejsze, ale zwykle nie gorące. Zachodnie części Szkocji są najłagodniejsze, najbardziej deszczowe i najbardziej wietrzne. Wyspa Skye ma klimat łagodny, wilgotny i wietrzny, więc deszcz może padać w każdej porze roku. Na szlak najlepiej wybierać dni z przejrzystym niebem i małym wiatrem, bo kamienie na stromych odcinkach są wtedy mniej śliskie, a widoki na klify nie są zasłonięte chmurami. Latem dni są dłuższe, co daje więcej czasu na spacer i zdjęcia, ale w tej części wyspy warto liczyć się z wiatrem nawet w ciepły dzień. Plany dostosuj do prognozy na konkretny dzień, bo pogoda w górach zmienia się szybko, a w jednym dniu może przejść od słońca do ulewy.
Link partnerski Storr Skye: wycieczki i bilety. Sprawdź wycieczki z przewodnikiem
Jak trudny jest szlak i na co uważać?
Szlak nie jest technicznie trudny na większości odcinków, ale ma kilka miejsc wymagających uwagi. Najbardziej męczący jest krótki, stromy fragment luźnych skał za przejściem przez ogrodzenie. Drugi wariant ma śliski odcinek wzdłuż strumienia, który trzeba pokonywać z uwagą, zwłaszcza po deszczu. Krawędzie klifów są niebezpieczne, a alternatywna trasa wymaga lekkiego wspinania, więc nie nadaje się dla każdego. Skróty widoczne między klifami są strome i nie gwarantują bezpieczeństwa, dlatego lepiej trzymać się zalecanej trasy dla pieszych. Obuwie z dobrą podeszwą i zapas odzieży przeciwdeszczowej to podstawa, bo deszcz i wiatr są tu częste. Przed wejściem sprawdź prognozę i zostaw komuś informację o planowanej trasie, jeśli idziesz sam.
Co jeszcze zobaczyć na półwyspie Trotternish?
Trotternish to największy i najczęściej odwiedzany półwysep Skye, z charakterystycznymi formacjami skalnymi. Obok Old Man of Storr leży Quiraing, płaskowyż ukryty za skalnymi filarami, który dobrze widać dopiero z krótkiej pętli pieszej, bo z drogi widok jest ograniczony. Kilt Rock to klif z doleryty, który zawdzięcza nazwę pionowym słupom skalnym przypominającym plisy kilta. Na tym samym półwyspie znajduje się Fairy Glen, dolina ze skalnymi formacjami, do której łatwo dojechać z Uig. W Uig jest też muzeum Skye Museum of Island Life, pokazujące kryte strzechą domy, wystawione tak, jak wyglądały około 1800 roku. Jeśli masz więcej niż jeden dzień na wyspę, zaplanuj kilka krótkich przystanków po drodze, bo odległości na półwyspie nie są duże, a widoki zmieniają się co kilka kilometrów.
Co wiemy o geologii i kulturze tego miejsca?
Storr jest dobrym przykładem osuwiska Trotternish, długiego zjawiska geologicznego w tej części Szkocji. Przed Sanctuary leżą iglice skalne, które są pozostałością dawnych osuwisk, i to one nadają miejscu niezwykły wygląd. Góra jest też miejscem typowym dla minerału gyrolit, co oznacza, że właśnie tu go opisano. W sierpniu i wrześniu 2005 roku na szlaku do Coire Faoin zorganizowano dużą instalację artystyczną, łączącą muzykę i występy na żywo, a jej twórcą była szkocka firma zajmująca się sztuką środowiskową. W styczniu 2012 roku w tym miejscu kręcono część filmu science-fiction „Prometeusz”. Brytyjski kompozytor Matthew Taylor napisał utwór orkiestrowy „Storr”, zainspirowany tą formacją skalną. Te wydarzenia pokazują, że miejsce od lat przyciąga uwagę artystów, a nie tylko turystów.
Od czego zacząć planowanie wyjazdu?
Zacznij od wyboru wariantu, bo od niego zależy czas i poziom trudności. Jeśli chcesz tylko zobaczyć iglicę, wystarczy spacer po Sanctuary. Jeśli chcesz wejść na szczyt, sprawdź warunki pogodowe i przygotuj się na luźne skały. Zaplanuj nocleg z wyprzedzeniem, bo na Skye noclegów w sezonie jest mało w porównaniu z liczbą odwiedzających. Zarezerwuj miejsce w Portree albo w innej części wyspy, zanim wyruszysz. Jeśli zostajesz na dłużej, rozważ wizytę w Fairy Pools, inną znaną atrakcję wyspy. Przed wyjazdem sprawdź aktualne informacje o parkingu i dojeździe na oficjalnej stronie turystycznej Skye. Zostaw sobie margines czasu na zmienną pogodę.
